gan
Geraint Thomas
![4eb3dca8-5595-45bf-a717](https://360.scdn8.secure.raxcdn.com/ased/sites/31/2024/08/4eb3dca8-5595-45bf-a717-640x396.jpeg?18l)
![](https://360.scdn8.secure.raxcdn.com/ased/sites/31/2024/08/7c27fb38-0e87-4525-8b97-225x139.jpeg?0)
![](https://360.scdn8.secure.raxcdn.com/ased/sites/31/2024/08/772eb15d-c717-4ae9-88cb-225x139.jpeg?0)
![](https://360.scdn8.secure.raxcdn.com/ased/sites/31/2024/08/25b67eb9-3a02-4dd7-9f2c-225x139.jpeg?0)
Am yr ail Eisteddfod Genedlaethol o’r bron roedd Heulen Cynfal yn rhoi Penllyn ar y map.
Wedi ysgubo pawb o’r neilltu ac ennill y Rhuban Glas ym Moduan y llynedd urddwyd Heulen o’r Parc i’r wisg wen ym Mhontypridd.
Ond nid dyna ddiwedd y stori. Yn nefod y cadeirio b’nawn Gwener, Heulen oedd yn canu can y cadeirio hefyd. Braint ac anrhydedd iddi, ond braint i ni drigolion Penllyn cael ei galw’n un ohonom ni.